Reflexintegratie

Wat is een reflex?

Reflexen zijn automatismen die bedoeld zijn om te overleven als soort en de eerste aanzet tot bewegen en verdere ontwikkeling. Dit zijn onbewuste handelingen die ontstaan in de groei van een foetus tot baby. Er ontstaat een soort kettingreactie aan zich ontwikkelende primaire reflexen; 21 in totaal. 

Primaire reflexen zijn bewegingen die vanuit de hersenstam automatisch volgen op een prikkel van buitenaf. Bij een ongeboren kind ontwikkelen zich al vroeg in de zwangerschap een aantal primaire reflexen (bijvoorbeeld de slikreflex) en na de geboorte komen daar onder invloed van de zwaartekracht nog een aantal bij. Deze primaire reflexen helpen een baby te overleven in de fase dat hij zich nog niet bewust is van zichzelf en zijn omgeving en worden aangestuurd vanuit het autonome zenuwstelsel.

Ze hebben een functie in de groei van het zenuwstelsel. Ze geven informatie in de vorm van zintuigelijke prikkeloverdracht via het zenuwstelsel aan de spieren in het lichaam. De spieren zijn dan in staat om lichaamsdelen te laten bewegen. Hoe vaker het kind deze beweging maakt, hoe beteren efficiënter en ook sneller de prikkel wordt overgebracht. Hierdoor krijgt het kind uiteindelijk steeds meer controle over bewegingen, balanceren, spanning en ontspanning van de spieren/lichaam. Gedurende de eerste 6 tot 12 maanden leert een baby de primaire reflexen te beheersen en de bewegingen gecontroleerd uit te voeren. De reflexen zijn dus nodig om tot bewegen te komen en raken door oefening geïntegreerd. De manier waarop de reflexen overgaan in een aansturing door een hoger gelegen hersengebied (neocortex) is concreet te merken doordat een baby gaat rollen, gaat tijgeren, proeft, gaat zitten, zich wil optrekken.

Het fundament voor succesvol functioneren en leren, is een goed ontwikkeld Centraal Zenuwstelsel. Vanuit het CZ wordt ons lichaam via miljoenen zenuwcellen aangestuurd om de verschillende bewegingen te maken en te reageren op onze omgeving en op gebeurtenissen. Deze zenuwcellen vormen zenuwbanen; de zogenaamde bedrading van ons lichaam. Deze neurologische verbindingen verandert in de loop van ons leven, vooral in periodes van snelle groei en ontwikkeling.

Gevolgen van ‘nog actieve’ reflexen

Als primaire reflexen nog actief zijn (of opnieuw actief zijn geworden) wordt de hersenstam geactiveerd en schiet het lichaam in de ‘vecht-vlucht-freeze’ stand, we reageren dan vanuit stress en overleving.
Hierdoor kan iemand enorm uit balans raken. De niet-geïntegreerde reflexen zullen zich altijd opdringen en verstoren zo het normale functioneren. Men gaat hierdoor compenseren wat enorm veel energie kost. Je kan dan enorm sterk reageren op prikkels of juist helemaal niet reageren. Het kan zich verder uiten in leerproblemen, concentratieproblemen, sociaal-emotionele problemen en het kan invloed hebben op de motorische ontwikkeling.

Werkwijze: hoe worden reflexen geïntegreerd?

Elk reflex heeft een eigen patroon van bewegen.  Het stimuleren én integreren van reflexpatronen stimuleert het zelfregulerend vermogen van het lichaam om een volgende stap in de ontwikkeling te zetten. De behandeling vindt deels plaats op een behandeltafel, waarbij nog actieve reflexen door middel van motorische bewegingen worden geïntegreerd. Er komen nieuwe neurologische verbindingen tot stand. Om het brein in staat te stellen deze nieuwe verbindingen te gaan gebruiken, moeten de bewegingen herhaald worden. Dit kan op een passieve manier, maar ook op een actieve manier, door bijvoorbeeld het gebruik van balletjes, stokken of een parcours waardoor gekropen, gehinkeld of gesprongen wordt.

Hieronder een instructiefilmpje wat enigszins beeld geeft hoe wordt gewerkt met de MNRI-methode.

Alle informatie over Masgutova Neurosensomotorische Reflex IntegratieSM (MNRI®), staat gepubliceerd op de officiële engelstalige website van het Svetlana Masgutova Educational Institute®: http://masgutovamethod.com